 |
Es geit olba no Wunder (Bethlehem) |
| 1. |
Es isch kålt g´west deht am Fald vo Bethlehem, auf oamål a gånz wårmer Klång!
Es isch fieschter gwest am Fald vo Bethlehem,auf oamål a gånz a haller Gsång!
Wås håba dia gsecht? Wåba dia gkheart? Wåba dia gspürt?
Und wer håt då gredt? Und wer håt då gsungt? Und wer håt sie gführt?
S´geit ålba no a Bethlehem, s´geit ålba no Wunder!
Mir müaßa blos heara könna - s´geit ålba no Wunder!
|
| 2. |
Es isch still gwest, deht am Fald vo Bethlehem, nur då, wo es still isch, heart ma guat!
Ma isch frei gwest, deht am Fald vo Bethlehem, sie wåra it reich, s´wår åbr o koa Nuat!
Und d´Uhra no frei und d´Auga no off und Hearza no gruaß!
Und koaner saht: "Iatz"! Und koaner saht: "G´schnall"! Und koar saht: "Ma muaß"!
S´geit ålba no a Bethlehem, s´geit ålba no Wunder!
Mir müaßa blos secha könna - s´geit ålba no Wunder! |
| 3. |
Då isch der Herrgott kehnt auf´s Fald vo Bethlehem, in einem gånz normala Ståll!
Und daß der Herrgott kinnt in inser Bethlehem, des isch o heind no so der Fåll!
A Mensch, der di braucht, a Mensch, der di måg, a St&zzml;ckle Natur!
Des ålles isch er, måch d´Ågua doch aufund liesna doch zua!
S´geit ålba no a Bethlehem, s´geit ålba no Wunder!
Mir müaßa blos gspüra könna - s´geit ålba no Wunder!
S´geit ålba no a Bethlehem, s´geit ålba no Wunder!
Es isch kålt gwest deht am Fald vo Bethlehem! |
|
|
 |